Ucuza pişirmek, iyi malzemelerin yerine hüzünlü ikameler bulmak değildir. Yemek bütçesindeki paranın gerçekte nereye gittiğini fark etmek — ki bu, sanılan yer nadiren olur — ve kalan küçük bölümü yemeğe tat veren şeylere harcamaktır.
Para başlıca üç yerden çıkar
İsraf, hazırcılık ve et. Çöpe giden yemek çoğu evde tek başına en büyük masraftır ve görünmezdir; çünkü kasadan değil çöp kovasından çıkar. Önceden hazırlanmış her şey — yıkanmış yeşillik, doğranmış sebze, rendelenmiş peynir, kavanozda sos — aynı ürünün bütün halinin birkaç katına mal olur ve kazandırdığı iş genellikle iki dakikadır. Et, hemen her alışverişin en pahalı kalemidir. Tasarruf, onu daha seyrek yemekte değil, öğün başına daha azını kullanmakta yatar.
Bir öğünü gerçekten taşıyan ucuz şeyler
Yumurta, kuru mercimek ve fasulye, konserve domates, soğan, havuç, lahana, patates, pirinç, makarna, un, dondurulmuş bezelye ve ıspanak ve mevsiminde olup tezgâhta tepeleme duran ne varsa. Bunlar ödün malzemeleri değildir. Dünyada sevilen yemeklerin yarısı tam da bu listeden kurulmuştur; çünkü insanların çoğu her zaman bunlarla pişirmiştir.
Tasarrufu proteine değil lezzete harcayın
Bir kavanoz iyi hardal, düzgün bir şişe sirke, gerçek zeytinyağı, soya sosu, sert bir peynir ve minik cam kavanozlar yerine poşette alınan baharatlar. Bunların öğün başına maliyeti azdır ve yavanla iyi arasındaki farkın tamamıdır. Marketin küçük cam kavanozlarındaki baharat, aynı baharatın aktardan alınan poşetinin on katına mal olabilir. Baharatı doğru almak, herhangi bir mutfakta mevcut en ucuz iyileştirmedir.
Kusursuz olması gerekenleri değil, bekledikçe iyileşenleri pişirin
Yahniler, çorbalar, ağır ateşte pişenler, baklagil yemekleri ve tepsiyle fırına giren her şey; ucuz malzemeyi ve uzun, başında durulmayan pişirmeyi ödüllendirir. Yavaş pişmiş ucuz bir parça et, kötü pişmiş pahalı bir parçadan iyidir. Ayrıca birden fazla öğün çıkarırlar ve bu da maliyeti yeniden yarıya indirir — bileşen pişirme ve yemeği uzatma yazılarına bakın.
Ucuz yemek, tuzu eksik olduğunda ucuz tadar
Tuz, asit, yağ ve ısı bedava ya da neredeyse bedavadır ve pahalı malzemelerin yapması beklenen şeyin çoğunu yaparlar. İyi kavrulmuş bir soğan, düzgün tuzlanmış bir tencere ve bir sıkım limon; bir yemeği, daha pahalı bir etin asla değiştiremeyeceği kadar değiştirir. Kimse ucuz bir malzemeyi fark etmez. Fark edilen şey yavan olanıdır.
Daha az israf edin, hazır yerine bütün alın, eti bir tat verici olarak kullanın ve aradaki farkı tuza, aside, yağa ve baharata harcayın. Yemek böylece hem ucuzlar hem iyileşir; bu bir numara değil, dünyanın büyük bölümünün pişirme biçimidir.