Açık bir buzdolabının önünde dikilmek, pişirmenin büyük bölümünün tökezlediği yerdir. Sorun ne malzeme eksikliği ne de fikir eksikliğidir; görünen şeyi bir karara çevirecek bir yöntemin yokluğudur. Sırayla sorulan dört soru bunu yaklaşık iki dakikada halleder.
Bir: bugün ne bitirilmeli?
Arzudan değil aciliyetten başlayın. Yumuşamakta olan sebzeler, açılmış paket, tarihi yarın dolacak şey: bunlar birer kısıt değil, cevabın başlangıcıdır. Onları çıkarıp tezgâha koyun. Adaylar bir kapağın ardında, rafın dibinde değil de önünüzde dururken karar vermek çok daha kolaydır.
İki: taban ne?
Pirinç, makarna, patates, ekmek, bir tahıl, bir kutu baklagil. Neredeyse her akşam yemeği bunlardan birinin üstüne oturur ve önce onu seçmek kararın yarısını ortadan kaldırır; çünkü gerisinin ne olabileceğini daraltır. Taban yoksa alışveriş listesi budur ve cevap, kızarmış ekmek üstünde yumurtadır. Bu gayet iyi bir akşam yemeğidir ve altı dakika sürer.
Üç: yöntem ne?
Tava, tepsi, tencere ya da kâse. Kavurun, fırınlayın, kaynatın ya da soğuk olarak birleştirin. Aynı malzemeler, seçiminize göre dört ayrı yöne gider ve doğru olanı genellikle yemek değil, sahip olduğunuz enerji belirler. Yorgunluk tencere ya da kâse demektir. Biraz daha istekli olmak tepsi demektir. Gerçekten ilgili olmak ise tava ve başında durmak demektir.
Dört: onu tamamlanmış gösterecek şey ne?
Asit, yağ ve keskin köşeli bir şey. Limon, sirke, yoğurt, peynir, turşu, çiğ soğan, otlar, acı biber. Bu, insanların atladığı sorudur ve atlanması, evde ne varsa ondan yapılan yemeğin çoğu zaman tam da öyle tat vermesinin sebebidir. Buna pişirmeye başlamadan önce karar verin, sonrasında değil. Tavada ne yapacağınızı değiştirir.
Sonra kararınızda durun ve bakmayı bırakın
Buzdolabını ikinci kez açtığınızda hiçbir şey değişmemiştir. İhtiyacınız olanı alın, kapağı kapatın ve pişirin. “Evde hiçbir şey yok” yüzünden kaybedilen zamanın çoğu, içindekiler zaten bilinen bir buzdolabını yeniden kontrol etmekle geçer. Ve alışverişten önce rafların fotoğrafını çekin ki bir sonraki karar, iki dakikalık bir bakınmadan değil bilgiden başlasın.
Ne bitirilmeli, taban ne, yöntem ne, onu ne tamamlar. Dört soru, iki dakika ve akşam yemeği bir teslimat poşetinden değil, zaten sahip olduklarınızdan çıkar.