Seizoensgebonden eten wordt meestal gepresenteerd als een discipline, met tabellen en regels. In de praktijk is het eenvoudiger en zelfzuchtiger: wat in het seizoen is, is goedkoper, vraagt minder werk en smaakt naar meer, waarmee het de makkelijke keuze wordt in plaats van de deugdzame.
Je ziet het seizoen zonder het op te zoeken
Wat hoog opgestapeld ligt, goedkoop is en er goed uitziet, is van het seizoen. Dat is de hele methode. Een groente die vlakbij groeide en dagen geleden werd geoogst, ligt op een grote berg tegen een lage prijs; een die is ingevlogen ligt in een klein vak tegen een hoge. Prijs is het eerlijkste signaal in de winkel. Als iets halveert in prijs en tegelijk beter wordt, is dat het seizoen dat je vertelt wat je moet koken.
Seizoensproducten vragen minder bewerking
Een tomaat in augustus wil zout en olie. Een tomaat in februari heeft de oven, suiker en een uur nodig om interessant te worden. De benodigde kookinspanning is omgekeerd evenredig met hoe rijp en recent geoogst iets is. Dat is het praktische argument: in het seizoen kook je minder en eet je beter, precies het omgekeerde van hoe de meeste kookadviezen werken.
Koop een maand hetzelfde en wissel de methode
Seizoenen zijn lang en groenten zijn er weinig, dus het risico is verveling en niet schaarste. Het antwoord is de methode wisselen, niet het ingrediënt: roosteren, daarna rauw in een salade snijden, daarna tot soep pureren, daarna hard bakken met chili. Dezelfde kool kan in twee weken vier volstrekt verschillende maaltijden zijn, en elk daarvan kost vrijwel niets.
Bewaar de overvloed op de simpelste manier
Als iets goedkoop en overvloedig is, koop dan meer dan je nodig hebt en berg het zonder omhaal op. Rooster en vries tomaten in. Blancheer en vries bonen in. Kook en vries een grote pan van wat dan ook in. Daar zit de besparing. Voedsel dat op het dieptepunt van de prijscurve is gekocht en ingevroren, is in januari hetzelfde voedsel voor een derde van de prijs.
De uitzonderingen die je moet kennen
Buiten het seizoen wint diepvries vrijwel altijd van vers, omdat het op het hoogtepunt is geoogst en niet vroeg om de reis te overleven. Tomaten uit blik verslaan verse het grootste deel van het jaar. En de bewaargroenten — uien, aardappels, wortels, kool, pompoen — zijn feitelijk maandenlang in het seizoen omdat ze zijn geteeld om te bewaren. Daarom vormen ze de ruggengraat van de winterkeuken.
Koop wat goedkoop en opgestapeld ligt, doe er minder mee, wissel de methode in plaats van het ingrediënt, en vries de overvloed in als hij het goedkoopst is. Dat is seizoensgebonden koken, en er komt geen tabel aan te pas.