De gebruikelijke vergelijking is in beide richtingen oneerlijk. Koken wordt gepresenteerd als spotgoedkoop, waarbij verspilling en de boodschappen worden weggelaten; bezorging wordt gepresenteerd als pure luxe, waarbij wordt weggelaten dat het op een slechte avond een uur terugkoopt. Het loont om te kijken wat beide werkelijk kosten.
De echte kostprijs van een bord thuisgekookt eten
Een maaltijd voor twee van gedroogde peulvruchten, een blik tomaten, een ui, rijst en een handvol specerijen kost per portie erg weinig. Een geroosterde kip over drie maaltijden komt per bord op een vergelijkbaar bedrag uit, zodra de bouillon wordt meegeteld. Tel het aandeel olie, zout, specerijen en energie erbij op en het getal verschuift nauwelijks. De ingrediënten die een kassabon domineren — vlees, kaas, kant-en-klaar, product buiten het seizoen — zijn keuzes en geen vereisten.
De kosten die koken doet alsof het niet heeft
Verspilling is de grootste. Weggegooid eten is puur verlies en het is onzichtbaar omdat het via de afvalbak vertrekt en niet via de kassa. In veel huishoudens doet het een groot deel van de besparing teniet. Daarnaast zijn er de boodschappen zelf, de kooktijd en de afwas. Die negeren is wat mensen bekocht doet voelen wanneer thuis koken niet het beloofde koopje blijkt.
De kosten die bezorging doet alsof ze niet heeft
De menuprijs is zelden de prijs. Servicekosten, bezorgkosten, fooien, hogere prijzen in de app en het vrijwel onvermijdelijke extra item maken dat het totaal vaak tegen het dubbele loopt van wat het eten zelf kostte. En het is één portie. Een pan van iets zelfgekookts dekt ook de lunch van morgen, wat de kostprijs opnieuw halveert — de vergelijking zet niet werkelijk één maaltijd tegenover één maaltijd.
Wanneer bestellen de juiste beslissing is
Als het alternatief is: niet eten, slecht eten of ruzie. Als je ziek bent, uitgeput, of net thuis met een baby. Als het een uur terugkoopt dat je werkelijk niet hebt. Dat zijn allemaal goede bestedingen. De dure versie is niet de bewuste. Het is die van acht uur op een woensdag, toen er eten in huis was en er geen beslissing over was genomen — hetzelfde probleem dat achter het meeste voedselverlies zit.
Het punt is niet om nooit te bestellen
Het punt is om bestellen een keuze te maken in plaats van de standaard. Drie beslissingsvrije maaltijden in de kast, een paar porties in de vriezer en de gewoonte om wat extra te koken halen vrijwel alle onbedoelde bestellingen weg zonder de bewuste aan te raken. Daar zit het geld echt: niet in heldhaftiger koken, maar in minder avonden waarop niets gepland was en er iets gekocht moest worden.
Thuisgekookt eten is goedkoper dan het lijkt, maar alleen als het wordt opgegeten; bezorging is duurder dan ze lijkt, maar soms de moeite waard. Houd de bestellingen voor de avonden die je echt hebt gekozen, en beide getallen regelen zichzelf.